به گزارش دانشجو آزاد:  چو صبح آید، زبان در تهدیدی کنی شیرین
چو شامت شد، مذهبی پر ز صلح و صفا بندی
تو را هر دم قراری نو خدایا این چه سامان است
که رسمت این چنین باشد، خطا را آشنا بندی

ای صاحب‌فال!
صبح که از خواب بلند می‌شوی، اولین کاری که می‌کنی این است که تهدیدی از گلویت بالا می‌آید، انگار نه انگار که دیشب با همان دهان وعدۀ «صلح و صفا» دادی. اما همین که شامت می‌رسد، ناگهان مذهبت عوض می‌شود. مذهب صلح؟ نه، مذهب صفا؟ نه، مذهبی که ناگهان همه را در آغوش می‌گیری و می‌گویی «رفیق همیشگی بودیم».

ای عجب، تو را هر دم قراری نوست. ظهر گفتی حمله، عصر گفتی مذاکره، شب گفتی نه، اول ببینیم چه فیلمی در نتفلیکس بیاید. این رسم عجیبی است، اما قبول کن که خطا هم در همین نزدیکی‌هاست. راستش خطا خودش را باخته که با تو چه کند.

حافظ به کنایه می‌گوید:
«رسمت این است ای رند، هر سحر تهدید، هر شام صلح
خطا گر چه ز تو خوش نیست، به از تو بی‌ثباتی ندید»

نتیجه فال: امروز هر که با تو سر جنگ داشت، تا شب دوستت می‌شود. و هر که صبح با تو دوست شد، تا ظهر دشمن. نگران نباش، خودت هم نمی‌فهمی. بگذار بچرخد.